Onze homestay is klein, maar fijn! De familie die ons hier ontvangt is heel vriendelijk en had bij aankomst een kleine attentie voor onze honeymoon. Het is niet dicht in het centrum van Malang, maar wel een prima uitvalsbasis om de Bromovulkaan te bezoeken.
We boekten een tour die ons om middernacht zou komen ophalen, maar wisten echter niet goed wat we moesten verwachten behalve dan dat de rit naar de zonsopgang ongeveer 3 uur zou duren en dat het daar ‘frisjes’ zou zijn. We namen ons dus voor dat we nog wat konden bijslapen tijdens de autorit, en om klokslag 12u stonden we te wachten aan de deur van onze homestay, gepakt en gezakt met ontbijt, stapschoenen en een pulletje.
We werden opgehaald door een jeep en ‘Ronny’ stelde zich voor als onze chauffeur met de twee woorden Engels die hij sprak. De jeep vertrok de donkere nacht in, en na 5 minuten hadden we al begrepen dat we niet veel zouden kunnen slapen in de rammelende jeep met staalharde vering, waarbij we bij elk bultje in de weg volledig door elkaar geschud werden. Na een half uurtje hadden we het al volledig gehad: de weg werd er steeds slechter op, het was donker dus we konden niet zien waar we naartoe reden, en de ergste nachtmerries kwamen al bij ons op. Ook Ronny stopte geregeld met de jeep en zei dan “10 minoet brek”, waarna we op een vreemde plaats 10 minuten stilstonden, omringd door vreemde mensen die wakker bleken te zijn om 1u ‘s nachts. We durfden beiden de jeep niet uitkomen 😀
Rond 3u kwamen we aan op de ‘viewpoint’ voor de zonsopgang. Natuurlijk was er van ‘view’ nog geen sprake, maar we werden wel verrast door een ijzige wind en een temperatuur waar we ons niet op voorbereid hadden… en Ronny vertelde ons doodleuk dat de zon zou opkomen rond 5u en dat hij wat ging slapen in zijn jeep! Hij bracht ons gelukkig wel naar een kraampje waar we rustig konden wachten en hij liet ons achter met een warme thee, een noedelsoepje en een vuurtje om ons aan op te warmen.
We waren als eersten in het kraampje, en al snel vervoegden een Nederlands en een Duits koppel ons, waarmee het best gezellig wachten werd. Iedereen vertelde over zijn avonturen tot hiertoe en verdere reisplannen, en zo vloog de tijd voorbij.
Rond 4.30u zochten we met behulp van het lampje van onze gsm een goed plekje uit op de stoffige berg. En zo werden we verrast door de allermooiste zonsopgang die we ooit gezien hebben in een prachtig landschap. Beelden zeggen meer dan woorden…
We zaten dus zonder het goed en wel te beseffen in het Bromo Tengger Semeru national park, een prachtig stuk natuurgebied omringd door verschillende actieve en niet-actieve vulkanen en kraters. Onze tour vervolgde richting de Bromokrater, de meest bekende actieve vulkaan in het gebied. Na een hike van 3 kwartier omhoog bereikten we de kraterrand, waar we ‘in’ de vulkaan konden kijken en de rookpluimen zagen opstijgen.
We stopten onderweg nog enkele keren voor photoshoots van het prachtige landschap, waarbij Ronny ook telkens mijn zijn gsm foto’s van ons trok! Wie weet komen we binnenkort in de lokale reclameboekjes voor de mount Bromo tour 😀
De vermoeidheid begon toe te slaan, maar we besloten om nog de rainbow waterfall te bezoeken. Op de weg hiernaartoe kwamen we niemand tegen in het ongerepte junglelandschap en we werden beloond door een impressionante waterval (geen gsm-foto voor de blog 😦 )
En zo zat de tour erop en bracht Ronny ons, met het nodige millimeterwerk in het Indonesische verkeer, veilig weer thuis. We vielen doodvermoeid maar zo voldaan in slaap! Nachtje door blijkt niet meer weggelegd voor mensen van onze leeftijd 😀
Tot blogs, volgende keer van op Bali!
Caroline en Bram
De Mooiste Reis Van Ons Leven 